Selecteer een pagina

Dit was de aankondiging toen een cliënt de deur opendeed voor het onderzoeksbureau dat in opdracht van de gemeente de herindicatie voor de huishoudelijke hulp kwam vaststellen (WMO). Let wel; nog voor het onderzoek moest beginnen stond dus al vast dat er minder uren werden gegeven. Zorgvuldig omgaan met de belangen van de hulpbehoevende burger is dit natuurlijk niet en cliënt is vervolgens in bezwaar gegaan tegen de weinig verrassende beschikking volgend op het onderzoek.

Wat cliënt is overkomen staat niet op zichzelf; veel gemeentes hebben een bedrijf ingehuurd om de herindicatie in het kader van de WMO, de maatwerkvoorzieningen, te verzorgen. Deze bedrijven hebben namelijk, zo wordt dan gesteld, de specifieke kennis in huis om deze herbeoordelingen uit te voeren. Gemeenteambtenaren, zeker in de wat kleinere gemeentes, hebben deze kennis in de regel niet. Dit kan uiteraard maar het schuurt wel. Immers; het oogmerk van de gemeente is (moet zijn) zorgvuldigheid ten aanzien van haar burgers en het oogmerk van een bedrijf is winst maken. Het is zelfs voorgekomen dat er met een dergelijk bedrijf ook afspraken zijn gemaakt omtrent een bonusregeling waarbij het bedrijf een extra bedrag zou worden uitbetaald door de gemeente indien er maar genoeg mensen volgens de nieuwe indicatie minder uren zouden krijgen dan de urenomvang die zij hadden. Op die manier wordt het wel heel moeilijk om zomaar uit te gaan van de zorgvuldigheid en juistheid van de nieuwe indicatie.

Een ander probleem dat door deze wijze van uitbesteden van bevoegdheden ontstaat is de bescherming of het gebrek daaraan van de privacy. Een bedrijf dat de herindicatie uitvoert krijgt namelijk van de gemeente alle informatie die zij over deze persoon heeft. Er wordt in mijn ervaring niet bezien of deze informatie relevant is, of de verkrijger, als het gaat om medische gegevens, een medicus betreft of hoe lang de gegevens door dat bedrijf bewaard mogen worden.

Zeker bij kleinere gemeentes schort het ook vaak aan een beleidsplan op het gebied van WMO (dat wettelijk verplicht is) en dus ook aan de beleidsregels waarin de rechtspositie van de burger in dit verband is geregeld. U kunt hierbij denken aan vereisten zoals; welke criteria worden gehanteerd voor zelfredzaamheid, aan welke kwaliteitseisen de voorzieningen moeten voldoen en medezeggenschap van de ingezetene over de uitvoering en van (onderdelen van) de wet WMO en de inspraak van ingezetenen voor beleid op dit gebied.

Kortom, ook ondanks de uitspraak van de Centrale Raad van mei dat het uitgangspunt voor een herbeoordeling niet mag zijn; bezuinigen maar dat goed naar elke geval individueel moet worden gekeken, blijkt in de praktijk dat er nog veel schort aan de herbeoordelingen en achterliggende regelgeving.