Selecteer een pagina

Grote kans dat u nu niet weet wat een Tarlov cyste is en laat staan wat deze binnen uw lichaam kan aanrichten. U bevindt zich dan in goed gezelschap, ook de medische wereld binnen de landsgrenzen is nog lang niet overtuigd van de verlammende invloed, ook letterlijk, die een Tarlov cyste kan hebben.

Een Tarlov cyste komt het vaakst voor bij vrouwen vanaf het 30ste levensjaar en is een minuscule verdikking op een zenuw vaak aan het uiteinde van de rug. De gevolgen kunnen enorm zijn; uitvalsverschijnselen, blaas-en darmproblemen, constante pijnen enz. De klachten zijn vaak dermate invaliderend dat ook het maatschappelijke leven, werk, vrienden en familie, langzaam wegvalt.

Door deze klachten wordt u opgenomen in de medische molen en onderzoek op onderzoek volgt waarbij op de MRI beelden wel de Tarlov te zien is, doch deze wordt dan mogelijk als “niet symptomatisch” (hetgeen wil zeggen dat iedereen de Tarlov wel ziet zitten maar weigert aan te nemen dat de klachten daaruit voortvloeien) beschouwd door de neuroloog die u hiervoor behandeld. Uiteindelijk krijgt u pijnbestrijding voorgeschreven en het advies om ermee te leren leven. Indien en voorover deze klachten wel als symptomatisch worden beschouwd en u dus een aanvraag indient bij uw verzekeraar om de kosten van de operatie te laten vergoeden wordt u verteld dat de kosten van een operatie niet vergoed worden nu deze operatie niet valt onder de in het zorgverzekeringsrecht belangrijke regel dat een medische behandeling moet voldoen aan de stand van wetenschap en praktijk wat zoveel wil zeggen als dat de behandeling uit de experimentele fase is.

Linksom of rechtsom bent u dus afgeschreven en voor de rest van uw leven invalide.

Dit is extra wrang indien men weet dat de Tarlov cyste in het buiteland wel behandeld kan worden en dat de gevolgen van een Tarlov daar wel onderkend worden. Een Amerikaanse neurochirurg, dr. Feigenbaum, heeft speciaal voor Europese Tarlov patiënten een behandelcentrum opengesteld te Cyprus waar patiënten die de financiële middelen bij elkaar hebben gekregen (€ 35000 tot € 60000) de operatie kunnen verkrijgen die zij nodig hebben. Inmiddels weet ik van twee behandelde Tarlov patiënten die na de behandeling zo goed als volledig hersteld zijn. De vergoeding van de kosten ligt wat mij betreft op de weg van de zorgverzekeraar.

Om onder deze vergoedingsplicht uit te komen wentelt de zorgverzekeraar zich in mijn ervaring in allerlei bochten. Zo wordt door dezelfde verzekeraar (!)in de ene zaak erkent dat de behandeling valt onder het criterium wetenschap en praktijk en wordt voor dezelfde operatie dekking onthouden aan een andere patiënt nu de operatie niet zou vallen onder het hiervoor genoemde criterium. Het op niets gebaseerde verschil in beoordeling wordt uiteraard ook aan de rechter duidelijk gemaakt in de thans lopende gerechtelijke procedures tegen de zorgverzekeraar.

Indien er bij u een Tarlov cyste wordt waargenomen ga dan niet zonder meer uit van de diagnose van de neuroloog indien deze stelt dat uw klachten niet verklaarbaar zijn door die Tarlov cyste. Er zijn inmiddels ook binnen Europe genoeg medici die daar inmiddels heel anders over denken. Zo heeft dr Hulens een zeer verhelderend artikel hieromtrent gepubliceerd in het tijdschrift Pain Paractice: Electromyographic Abnormalities Associated with Symptomatic Sacral Tarlov Cysts.

Kortom, legt u zich niet neer bij een predicaat uitbehandeld en een afwijzing van uw zorgverzekeraar. En ik help u graag vanaf het eerste contact met uw zorgverzekeraar nu dat van groot belang is om dit juridisch juist te formuleren met het oog op het te voeren verweer tegen de afwijzing.